සිංහ බෝසත්

සිංහ බෝසත්

පුරාණ රජදහනක, ඝන වනාන්තරයක් මැද, සිංහයෙකුගේ රුව මවාගත් බෝසතාණන් වහන්සේ ගන්ධමාදන නම් පර්වතයේ සිංහ රජු ලෙස උපත ලැබූහ. උන්වහන්සේගේ ශරීරය රන්වන් පැහැයෙන් බැබළුණු අතර, උන්වහන්සේගේ හඬ කඳුළු ගස් හෙළවන තරම් බලසම්පන්න විය. උන්වහන්සේගේ ධර්මිෂ්ඨ පාලනය යටතේ, එම වනය සියලු සතුන්ගේ සුරක්ෂිතා තැනක් විය. කිසිදු සතෙකුට අනෙකාගේ ජීවිතයට හානි කිරීමට හෝ ආහාරයට ගැනීමට අවසර නොතිබුණි. සිංහ බෝසතාණන් වහන්සේගේ ධර්මය, සමාදානය සහ යුක්තිය එම වනය පුරා පැතිරී ගියේය.

දිනක්, එම වනයට ළඟා වූ පිරිසක්, සිංහ බෝසතාණන් වහන්සේගේ ධර්මිෂ්ඨ පාලනය ගැන අසා, උන්වහන්සේ දැක බලා ගැනීමේ ආශාවෙන් සිටියහ. ඒ අතර, ධනවතෙකු වූ, නමුත් ඉතා කෑදර සහ දුෂ්ටයෙකු වූ මිනිසෙක් ද විය. ඔහු රජුට ගොස් මෙසේ කීය: "මහරජ, මම අසා ඇත්තෙමි, ඝන වනාන්තරයක සිංහ රජෙකු ධර්මයෙන් පාලනය කරන බව. නමුත් මම විශ්වාස නොකරමි. මම එය පරීක්ෂා කර බැලීමට කැමැත්තෙමි."

රජු, ඔහුගේ කෑදරකමෙන් පෙළෙමින්, එම මිනිසාට අවසර දුන්නේය. මිනිසා, ඔහුගේ සේවකයන් පිරිවරාගෙන, සිංහ රජුගේ වාසස්ථානය වෙත ගියේය. ඔහු සිංහ බෝසතාණන් වහන්සේ දුටු විට, ඔහුගේ කෑදරකම ඉස්මතු විය. සිංහයාගේ රන්වන් හම, ඔහුගේ දත්, ඔහුගේ නියපොතු – මේ සියල්ල ඔහුට ධනයක් විය.

"අහෝ! මේ සිංහයාගේ සම කොතරම් සුන්දර ද! ඔහුගේ දත් කොතරම් වටිනා ද! මට මේවා අයිති කරගැනීමට හැකි වුවහොත්, මම ධනවතෙකු වෙමි!" ඔහු සිතුවේය.

ඔහු ඔහුගේ සේවකයන්ට මෙසේ කීවේය: "අපට මෙම සිංහයා අල්ලා ගත යුතුය. අපි ඔහුව මරා, ඔහුගේ සම, දත් සහ නියපොතු ගෙන ගොස් රජුට පූජා කරමු. එවිට රජු මට ධනය ත්‍යාග කරනු ඇත."

සේවකයන්, ඔවුන්ගේ ස්වාමියාගේ නපුරු සැලැස්ම ගැන දැන, බියපත් වූහ. "ස්වාමීනි, එය කළ නොහැකි ය. සිංහ රජු අති බලසම්පන්න ය. ඔහු අප සියලු දෙනාම මරා දමනු ඇත."

"ඔබලා බය නොවන්න," ධනවතා කීවේය. "මම ඔබට ආරක්ෂාව දෙන්නම්. අපි එකට එක්වී ඔහුව මරා දමමු."

ධනවතා, ඔහුගේ කෑදරකමින් අන්ධ වී, සිංහ බෝසතාණන් වහන්සේට උගුලක් ඇටවීය. ඔහු ශක්තිමත් දැල් සහ ලණු සකස් කර, ඒවා ඝන වනාන්තරය තුළ ස්ථානගත කළේය. ඔහු සහ ඔහුගේ සේවකයන්, ඈතින් සැඟවී, සිංහ රජු එනතුරු බලා සිටියහ.

සිංහ බෝසතාණන් වහන්සේ, හැඳිරිල්ලෙන් සහ ධර්මිෂ්ඨකමින්, සෑම විටම මෙන්, ඔහුගේ රාජධානියේ සංචාරය කරමින් සිටියහ. ඔහු, ඔහුගේ සුවඳ දැන, ධනවතා විසින් අටවන ලද උගුල වෙත පැමිණියේය. ධනවතා, දුර සිට, සිංහයා උගුලට වැටෙන අයුරු බලා සිටියේය.

"හහාහා! මම සාර්ථක වුණා!" ධනවතා කීවේය. "දැන් මම ධනවතෙකු වෙනවා!"

සිංහ බෝසතාණන් වහන්සේ, උගුලට හසු වූ විට, කිසිදු භීතියක් හෝ කෝපයක් නොපෙන්වූහ. උන්වහන්සේගේ මුහුණේ සාමයක් රජයමින් තිබිණි. ධනවතා, ඔහුගේ සේවකයන් සමග, සිංහයා වෙත ළං විය.

"අහෝ, සිංහ රජුනි," ධනවතා කීවේය. "ඔබ අපගේ අතට පත් වී ඇත. දැන් මගේ ධනය සපිරිණි."

සිංහ බෝසතාණන් වහන්සේ, ගැඹුරු හඬින්, මෙසේ කීහ: "මිනිස, මා ඔබගේ අතට පත් වී ඇත්තේ, මාගේ කර්ම ශක්තිය නිසා ය. නමුත් ඔබ මාගේ ජීවිතය පැහැර ගැනීමට සූදානම් නම්, ඔබ ඔබගේම ජීවිතයටද අවදානමක් ගෙන එනු ඇත."

ධනවතා, ඔහුගේ කෑදරකමින් අන්ධ වී, සිංහ බෝසතාණන් වහන්සේගේ වචන ගණන් නොගත්තේය. ඔහු ඔහුගේ සේවකයන්ට සිංහයා මරා දැමීමට අණ කළේය.

එහෙත්, සිංහ බෝසතාණන් වහන්සේ, උන්වහන්සේගේ ධර්මිෂ්ඨකම සහ ඥානයෙන්, ධනවතාට අවසාන අවස්ථාවක් ලබා දීමට තීරණය කළහ. උන්වහන්සේ මෙසේ කීහ: "මිනිස, ඔබ මාගේ ජීවිතය පැහැර ගැනීමට පෙර, මට ඔබගෙන් එක ප්‍රශ්නයක් ඇසීමට ඉඩ දෙන්න. ඔබ මෙතරම් ධනයක් සොයන්නේ කුමක් සඳහා ද?"

ධනවතා, පුදුමයට පත් වී, මෙසේ කීවේය: "මම ධනය සොයන්නේ, මට සතුට සහ සැප සම්පත් ලබා දෙනු ඇතැයි සිතා ය. මට අවශ්‍ය සියලු දේ මිල දී ගැනීමට මට ධනය අවශ්‍ය ය."

සිංහ බෝසතාණන් වහන්සේ, කරුණාවෙන් පිරි දෑසින්, මෙසේ පැවසූහ: "ඔබට සතුට ලබා දිය හැකි දේ ධනය නොවේ. සැබෑ සතුට ලැබෙන්නේ ධර්මය, දයාව සහ අනුකම්පාව තුළිනි. ධනය යනු transient දෙයකි, එය පහසුවෙන් අතුරුදන් විය හැකි ය. නමුත් ධර්මය, එය සදාකාලික ය."

ධනවතා, සිංහ බෝසතාණන් වහන්සේගේ වචන අසා, ඔහුගේ හදවතේ යම්කිසි වෙනසක් දැනුණි. ඔහු කවදාවත් මෙවැනි ඥානවන්ත හා කරුණාවන්ත සත්වයෙකු දැක නැත. ඔහුට ඔහුගේ කෑදරකම ගැන පසුතැවිලි විය.

"සිංහ රජුනි," ධනවතා කීවේය. "ඔබගේ වචන මාගේ හදවතට කාවැදුණි. මම මගේ කෑදරකම සහ නපුරු චේතනාව ගැන පසුතැවිලි වෙමි. මම ඔබව මුදවා ගැනීමට කැමැත්තෙමි."

ධනවතා, ඔහුගේ සේවකයන්ට අණ කොට, සිංහ බෝසතාණන් වහන්සේ උගුලෙන් මුදා හරින ලදී. සිංහ බෝසතාණන් වහන්සේ, ධනවතාට කෘතඥතාවයෙන් යුතුව, මෙසේ කීහ: "ධනවතා, ඔබ මාගේ ජීවිතය බේරා දුන්නා. ඒ වෙනුවෙන් මම ඔබට ස්තූතිවන්ත වෙමි. නමුත් ඔබ ධර්මය අනුගමනය කරන්නේ නම්, එය මාගේ සැබෑ ත්‍යාගය වනු ඇත."

ධනවතා, ඔහුගේ ජීවිතයේ විශාල වෙනසක් සිදුවීම දැන, සිංහ බෝසතාණන් වහන්සේට වන්දනා කළේය. ඔහු ඔහුගේ ධනය දුප්පතුන්ට බෙදා දුන් අතර, ධර්මය අනුගමනය කිරීමට පටන් ගත්තේය. ඔහු ධර්මිෂ්ඨ, දයානුකම්පිත සහ ත්‍යාගශීලී මිනිසෙකු බවට පත් විය.

සිංහ බෝසතාණන් වහන්සේ, ධනවතාගේ වෙනස දැක, සතුටු වූහ. උන්වහන්සේගේ ධර්මිෂ්ඨ පාලනය, ධර්මය සහ කරුණාව එම වනය පුරා පමණක් නොව, එම රාජධානිය පුරාම පැතිරී ගියේය.

කතන්දරයේ සදාචාරය

කෑදරකම සහ දුෂ්ට චේතනාව මගින් මිනිසුන් අන්ධ වී යා හැකි බවත්, ධර්මය, ඥානය සහ කරුණාව මගින් ඕනෑම නපුරු චේතනාවක් යහපතක් බවට පත් කළ හැකි බවත් මෙම කතන්දරයෙන් පෙනී යයි. සැබෑ සතුට ලැබෙන්නේ ධනයෙන් නොව, ධර්මය, දයාව සහ අනුකම්පාව තුළිනි.

බෝසතාණන් වහන්සේ බුදු බව පතා කළ බාර

ප්‍රඥාව - ධර්මය මගින් අනුන් දැනුවත් කිරීම.

ධෛර්යය - අන් අයට උදව් කිරීමට බිය නොවී ඉදිරිපත් වීම.

දක්ෂතාව - අන් අයට උපකාර කිරීමේදී නිවැරදි ක්‍රමවේදයන් යෙදවීම.

කරුණාව - සියලු සත්වයන් කෙරෙහි දයාව දැක්වීම.

මෛත්‍රිය - අන් අය කෙරෙහි මිත්‍රශීලී ආකල්පයක් දැක්වීම.